Musiałam wziąć wolne z pracy, żeby kopać ziemniaki. Potem wszyscy byli wyczerpani, a ja musiałam wstać do pracy o 6:00. Oczywiście dzisiaj byłam bardzo zmęczona, źle spałam, a nogi i plecy mnie piekły. Kiedy więc wróciłam do domu z pracy po prostu położyłam się. Niestety moja teściowa była niezadowolona.
– Jak można być tak młodym i zmęczonym? I nie wstydzisz się? W moim wieku wychowywałam trójkę dzieci sama, a po pracy nie miałam czasu nawet żeby usiąść – tak mnie pouczała.
Moja teściowa nie zauważa pracy nikogo innego tylko swoją. To cały problem.
Pochodzę z małej wioski, pomagałam mamie od najmłodszych lat, więc nie unikam żadnej pracy.
Moja teściowa Sylwia, chociaż jest dobrą osoba, jest też bardzo wymagająca.
Musiała pracować o wiele ciężej. Wydaje mi się, że nadal ma w głowie uczucie, że musi utrzymać trójkę dzieci.
Szczególnie ciężko było mi z synem Michałkiem, kiedy był jeszcze mały. Było mi łatwiej gdy poszedł do przedszkola, a potem do szkoły. Wtedy mogłam spokojnie iść do pracy, co było dla mnie jak oddech świeżego powietrza.
Najgorsze jednak, że moja teściowa nieustannie bagatelizuje moją pracę. Pozwólcie, że opowiem co się niedawno wydarzyło.
Wczoraj kopaliśmy ziemniaki. Musiałam wziąć wolne z pracy, więc byłam na polu od samego rana. Potem wszyscy byli wyczerpani, a ja musiałam wstać do pracy o 6:00. Oczywiście dzisiaj byłam bardzo zmęczona, źle spałam, a nogi i nie tylko nogi mnie piekły. Więc kiedy wróciłam do domu z pracy, po prostu położyłam się na łóżku…
Sylwia zrobiła wielkie halo, zaczęła mówić:
– Co Ty tam robisz? W twoim wieku wychowywałam trójkę dzieci sama, a po pracy nie miałam czasu, żeby usiąść.
Byłam bardzo obrażona, bo pracowałam na równi z innymi.
Czy nie można okazać choć trochę zrozumienia? Wiem, że moja teściowa miała trudne życie, ale czy to daje jej prawo traktować mnie w ten sposób? Nawet nie wiem co mam zrobić, żeby jej dogodzić.