Kiedy Ewa wzięła ślub, od razu powiedziała mężowi, że nie zamierzała mieć dzieci w ciągu najbliższych 5 lat. Musiała budować karierę i dbać o swoje zdrowie. Karol nie potraktował słów żony poważnie. Myślał, że wszystko zmieni się wraz z narodzinami dziecka.
Karol miał rację, ale nie oczekiwał, że będzie aż tak źle. Po tym, jak Ewa dowiedziała się, że jest w ciąży, powiedziała mężowi, że miała zaplanowany poważny projekt i nie może z niego zrezygnować. Pracowała w firmie, dopóki dziecko nie przyszło na świat i niezbyt podobał jej się pomysł, aby pójść na zwolnienie od pierwszych dni ciąży.
Zaledwie 2 miesiące po urodzeniu córki Ewa powiedziała mężowi, że chciała wrócić do pracy i że nie była szczególnie zainteresowana tym, kto będzie wychowywał dziecko i jak będzie się nim opiekował. Teściowie byli już w wieku emerytalnym i sami potrzebowali opieki, nie było mowy, że będą w stanie zająć się dzieckiem.
Ewa, nie czekając na akceptację męża, podjęła decyzję i poszła do pracy, wcześniej zatrudniając nianię dla dziecka. Karol był zszokowany tym, jak łatwo i szybko jego żona była w stanie powierzyć swoje dziecko nieznanej kobiecie. Po powrocie do pracy Ewa była po prostu nie do poznania. Ciągle nieobecna, wyjeżdżała w delegacje i ignorowała zdanie małżonka. W końcu nadszedł gorzki moment rozstania.
Gdy tylko jej córka stała się dorosła, postanowiła opuścić dom rodziców, ponieważ nie czuła więzi z matką. Dopiero po tym wszystkim Ewa zdała sobie sprawę, że postąpiła źle, ale było już za późno. Jej córka nie chciała mieć z nią kontaktu, teraz to ona nie miała czasu dla matki w swoim napiętym grafiku młodej kobiety.
