Maks, uczeń piątej klasy, zawsze podziwiał swoją młodszą sąsiadkę, Zuzannę. Długie, złote warkocze i czarujące piegowate oblicze Zuzanny przyciągały jego uwagę. Często odprowadzał ją do domu, żeby chronić przed łobuzami z osiedla, którzy lubili dokuczać mniejszym dzieciom. Jednak wszystko zmieniło się, gdy rodzinę Zuzanny dotknęła tragedia. Jej tata zachorował poważnie i po długiej walce przegrał z chorobą.
Mama Zuzanny nie była w stanie poradzić sobie z bólem po stracie, pogrążając się w alkoholu. Z tego powodu dziewczynka była zaniedbana i rzadko otrzymywała właściwą opiekę, zdarzało się nawet, że mama zapominała ją nakarmić. W końcu Zuzanna przestała chodzić do szkoły. Na początku Maks myślał, że po prostu jest chora, ale gdy tygodnie przemieniły się w miesiące, coraz bardziej martwił się jej nieobecnością. Pewnego dnia zebrał się na odwagę i zapytał swoje mamę, gdzie jest Zuzanna.
Mama Maksa przekazała mu wiadomość z troską: Synku, Zuzanna została zabrana do domu dziecka. Chłopiec poczuł ogromny smutek, uświadamiając sobie, że być może już nigdy jej nie spotka. Lata mijały, a Maks, już dorosły, wrócił do rodzinnego miasta po zakończeniu służby wojskowej. Pewnego dnia niespodziewanie zobaczył Zuzannę. Szła za rękę ze swoim mężem, a spod płaszcza wystawał zaokrąglony brzuszek. Było jasne, że jest w zaawansowanej ciąży. Ich spotkanie trwało chwilę i przez kolejne cztery lata nie udało się im znowu zobaczyć.
Drogi ich przecięły się ponownie, gdy Zuzanna wróciła do rodzinnej miejscowości. Była już samotną matką jej mąż zginął tragicznie w ulicznej bójce, przegrywając walkę z uzależnieniem. Zuzanna została sama z małym synkiem. Za każdym razem, gdy Maks patrzył na Zuzannę, czuł w sercu silne wzruszenie. Jakby odkrywał, że ich losy są ze sobą splecione. Zuzanna i jej syn potrzebowali jego wsparcia, a Maks wiedział, że właśnie on powinien odegrać ważną rolę w ich życiu. I tak się stało.
