W niektórych związkach nadchodzi taki moment, gdy jedno z dwojga nagle i w niewytłumaczalny sposób traci wszelkie uczucia do tej drugiej osoby. Niestety, dokładnie to spotkało Marka. Nigdy wcześniej nie miał dziewczyny, aż do siedemnastego roku życia. Mimo sporego powodzenia wśród dziewcząt, stwierdził, że lepiej będzie, jeśli skupi się na własnym rozwoju i nauce, bo marzył przecież, żeby zostać chirurgiem a do tego trzeba mieć stalowe nerwy i lata nauki. Dopiero na uniwersytecie mama przekonała Marka, żeby zainteresował się jednak sprawami sercowymi bo ileż można tłuc histologię po nocach?
Wreszcie poznał dziewczynę, która naprawdę przypadła mu do gustu. Była to Apolonia z jego grupy. Apolonia była szczerze zdziwiona, gdy Mark do niej zagadał, bo raczej nie był typem gawędziarza jego świat ograniczał się głównie do paczki kumpli. Zaczęli rozmawiać, a Mark zaprosił ją nawet kilka razy do restauracji a ona zgodziła się bez wahania, ku jego ogromnej uldze. Z czasem ich znajomość naturalnie przerodziła się w coś poważniejszego i w końcu nie ukrywali już, że są razem.
Mama Marka odetchnęła z ulgą, bo już zaczynała się martwić, że jej synek zostanie starym kawalerem z kotem i zbiorem książek medycznych. Niestety, zaraz po obronie, uczucia Apolonii nagle gdzieś wyparowały, a sama sytuacja choć nieprzyjemna wcale nie była taka rzadka. Gdy Mark dowiedział się o tej zmianie, doznał prawdziwego ciosu i długo nie mógł dojść do siebie. Chociaż był już dorosłym facetem, pierwszy raz w życiu poczuł na własnej skórze, co to znaczy rozczarowanie i złamane serce. Jak widać, czasem to właśnie życie sprawdza, co tak naprawdę mamy w środku zamiast kolejnego egzaminu z anatomii.
