Walentyna wychodziła rano do pracy, gdy nagle zorientowała się, że zostawiła telefon w domu. Szybko więc zawróciła i weszła do windy w swoim bloku na warszawskim Ursynowie. Niestety, winda nagle się zatrzymała na ósmym piętrze!
Czekając w środku, aż ktoś ją uwolni, usłyszała znajomy głos swojego męża, Grzegorza. Szeptał coś czułego do sąsiadki z ich klatki Jagody z mieszkania numer czterdzieści.
Jagódko, moja kochana mówił łagodnie. Jak nie mogę się doczekać naszego kolejnego spotkania!
Dziś wieczorem się zobaczymy odparła kobieta. Przyjdź po dwudziestej drugiej.
Twój mąż dziś znowu na nocną zmianę? spytał niecierpliwie Grzegorz.
Cały tydzień nocami pracuje wyszeptała Jagoda. Wychodzi o wpół do dziesiątej, wraca dopiero nad ranem. Musimy się pośpieszyć, bo niebawem wróci
Grzegorz zaczął się niecierpliwić, że winda tak długo stoi. Rozmawiali kilka minut, stojąc tuż obok drzwi windy, zanim w ogóle zorientowali się, że urządzenie jest zepsute. Potem zeszli schodami, a Grzegorz jeszcze dziękował Jagodzie za wspólne, szczęśliwe chwile.
Najpierw Walentyna nie chciała wierzyć, że słyszy własnego męża przecież wielu sąsiadów przemykało przez klatkę schodową. Jednak gdy Jagoda wymieniła imię Grzegorza, a zaraz potem wspomniała również o samej Walentynie, nie miała już wątpliwości jej mąż spotykał się z sąsiadką z ósmego piętra.
No proszę, wszystko jasne! pomyślała w duchu. Teraz już wiem, gdzie tak lubisz chodzić wieczorami na spacer. Cóż za przewiewne powietrze tam wdychasz Ja ci jeszcze zorganizuję spacer, że do końca życia nie zapomnisz!
W samą porę pojawił się serwis, aby uwolnić ją z windy. Jednak w głowie Walentyny już rodził się plan.
Wieczorem, około dziesiątej, jak zwykle Grzegorz postanowił wyruszyć na wieczorny spacer.
Waluś, wychodzę na godzinkę zapowiedział.
Przecież leje deszcz! zaniepokoiła się Walentyna.
Deszcz? To wezmę parasol. Muszę iść się przejść, trochę się poruszać, to zdrowe dla serca. Na balkonie się przecież nie nachodzę, a pogoda mi nie straszna.
Może jednak dziś nie idź? Wydaje mi się, że to zły dzień. Lepiej zostań.
Nie wierzę w te twoje przesądy, żono. Zaraz wracam.
Grzegorz wrócił, ale już po pół godziny, zamiast po półtorej. Okazało się, że do Jagody zadzwonił jej mąż, który właśnie dowiedział się przez życzliwy telefon o jej zdradzie z sąsiadem.
Kiedy Grzegorz zapukał, Walentyna otworzyła drzwi, zostawiając łańcuch.
Gdzie twój parasol, płaszcz i buty? zapytała, uchylając drzwi.
Zatrzymali mnie chłopaki z osiedla, zabrali wszystko! Jestem przemoczony i zziębnięty. Wpuść mnie, proszę
Twoje rzeczy spakowałam oznajmiła spokojnie. Znajdziesz je przy zsypie na śmieci. Podziękuj też Jagodzie.
Jakiej Jagodzie?
Z ósmego piętra, Grzesiu.
Zamknęła drzwi i poszła oglądać serial.
Całe szczęście, że nasze córki już dorosły i mają swoje życie pomyślała. Przynajmniej nie były świadkami tej żenady.
Grzegorz szybko pobiegł do zsypu, gdzie czekała na niego torba z ubraniami. Przebrał się i postanowił zamówić taksówkę do mamy, ale uświadomił sobie, że zostawił telefon w mieszkaniu Jagody.
Wrócił więc na ósme piętro, by poprosić Walentynę o telefon, i utknął w windzie. Tym razem w całym bloku zabrakło prądu, a on sam, zupełnie jak jego żona rano, utknął na ósmym piętrze.
Gdy w końcu znowu włączyli elektryczność, a winda ruszyła, Walentyny już nie było poszła do pracy. Kluczy do mieszkania, które należało do żony, Grzegorz wciąż nie miał.
Schodząc po schodach, spotkał na ósmym piętrze Jagodę z walizką, czekającą na windę.
Masz mój telefon? zapytał.
Tak odpowiedziała niepewnie Jagoda. I twoje rzeczy też.
Zjechali na dół już razem, lecz zamówione taksówki zabrały ich w przeciwnych kierunkach
Tak oto Grzegorz przekonał się, że kłamstwo, nawet jeśli długo ukrywane, prędzej czy później wychodzi na jaw. Czasami z pozoru zwyczajne wydarzenie, jak awaria windy, może odmienić losy całego życia. Ważne jest, byśmy budowali nasze relacje na szczerości i wzajemnym zaufaniu, bo brak uczciwości zawsze prowadzi do samotności.
