Sylwia i Bartosz byli najpiękniejszą parą w szkole. Siedzieli razem przy jednym biurku, a potem zatańczyli walca na rozdaniu dyplomów. Wszystko było tak piękne i cudowne, że nawet dostali się na ten sam uniwersytet i od razu się pobrali.
Na trzecim roku kobieta ogłosiła, że była w ciąży. Była naprawdę szczęśliwa, jednak jej małżonek nie wyglądał w ogóle na zadowolonego.
– Nie potrzebuję teraz dziecka. Nie mamy perspektyw z dzieckiem, sami nie pracujemy na pełny etat, a ty planujesz mieć dziecko – powiedział Bartosz.
Sylwia spakowała swoje rzeczy i opuściła wynajmowane mieszkanie mężczyzny. Udała się do swoich rodziców, którzy ją wspierali, a jej matka postanowiła porozmawiać z matką mężczyzny. To było przecież karygodne, by odrzucił własne dziecko. Powinien wziąć za to konsekwencje.
– Mój syn miał rację, oni sami są jeszcze dziećmi, o jakich wnukach możemy rozmawiać? – odpowiedziała matka Bartosza.
Sylwia przeniosła się na studia niestacjonarne i zaczęła pracować nad własnym biznesem. Aby nie być ciężarem dla rodziców, zaczęła zabierać ze sobą do domu tłumaczenia, ponieważ dobrze znała angielski. Potem urodziła niebieskooką córkę, Milenę. Dziewczynka była piękna i zdrowa, ale Bartosz i jego rodzice nigdy nie przyszli zobaczyć jej wypisu ze szpitala.
Matka Sylwii zrezygnowała z pracy, aby zająć się wnuczką, kiedy ta zaczęła studiować i pracować w tym samym czasie. Zaczęła dobrze prosperować w swoim biznesie i szybko wspinać się po szczeblach kariery. Kilka lat później poznała Oliwiera, który był jej nowym szefem. Ich związek zawodowy przerodził się w małżeństwo.
Sylwia natychmiast powiedziała Milenie, że Oliwier nie był jej ojcem, ale dziewczyna nadal bardzo go kochała, tak jak mężczyzna kochał swoją nową córkę. Trzy lata później kobieta urodziła syna. Kiedy Milena skończyła 14 lat, zaczęła zadawać pytania o swojego biologicznego ojca. Nastolatka była ciekawa go zobaczyć.
– Córciu, kiedy skończysz 16 lat, przedstawię cię mu – odpowiedziała Sylwia.
W rzeczywistości nie chciała przedstawiać ich sobie. Doskonale rozumiała, że Bartosz nie potrzebował dziecka, a jego rodzice nie byli zainteresowani tym, jak radziła sobie ich wnuczka. Ale Milena nie chciała czekać tak długo i znalazła ojca w internecie. Przyjechała do jego miejsca pracy i poczekała, aż wyjdzie, po czym podeszła do niego.
– Cześć, jestem Milena, twoja córka.
– Nie mam żadnych dzieci – odpowiedział sucho Bartosz.
– Ale ja jestem twoją córką, moją matką jest Sylwia…
– Dziewczyno, odsuń się, spieszę się. Powtarzam, nie mam dzieci.
Teraz nastolatka zrozumiała, dlaczego jej matka nie chciała przedstawić jej ojcu.
