Wszystko zaczęło się latem. Poznałem bardzo piękną i inteligentną dziewczynę. Wtedy zrozumiałem, co znaczy miłość od pierwszego wejrzenia. Jak się okazało, ona też mnie polubiła.
Nie odważyłem się podejść do niej od razu, myśląc, że mogła mieć chłopaka. Zobaczyłem ją w kawiarni i dowiedziałem się, że przesiadywała tam w każdy piątek. Dowiedziałem się o niej wszystkiego i byłem bardzo szczęśliwy, gdy dowiedziałem się, że jest singielką. W piątek poszedłem do kawiarni i czekałem na nią. Tego dnia podszedłem do niej po raz pierwszy i postanowiłem rozpocząć rozmowę tak głupio, jak to tylko możliwe.
– Często cię tu widuję. To jest twoja ulubiona kawiarnia? – zagadałem, nieco się stresując.
– Szpiegujesz mnie? – zapytała, zwracając na mnie swoją uwagę.
Tak zaczął się nasz dialog. Zaczęliśmy się spotykać, ale na początku byliśmy tylko przyjaciółmi. Jakiś czas później wyznałem jej swoje uczucia, spodziewając się, że nie zareaguje. W końcu nie znaliśmy się długo, nie mogłem od razu od niej oczekiwać, że czuła to co ja.
– Ja też cię lubię – przyznała, a ja byłem najszczęśliwszym mężczyzną na świecie.
Tak zaczęła się nasza historia miłosna. Zaczęliśmy spędzać ze sobą więcej czasu. Opowiadała mi o swoim życiu, a ja słuchałem z zainteresowaniem. Jej ojciec podarował jej mieszkanie w stolicy z okazji jej pełnoletności. W ten sposób zdałem sobie sprawę, że pochodzi z zamożnej rodziny. Nie mówiłem zbyt wiele o sobie. Nie miałem wiele do powiedzenia. Pewnego dnia zaprosiłem ją do domu i nieco zdziwiło mnie jej pytanie na samym początku.
– To twoje mieszkanie? – zagadnęła.
Nie rozumiałem, po co jej te informacje, ale potwierdziłem. Jakiś czas później poprosiłem ją o rękę. Kiedy pewnego dnia dowiedziała się, że mieszkanie formalnie należało do mojej matki, kobieta wpadła w szał i zaczęliśmy się kłócić.
– Okłamałeś mnie, mówiąc, że mieszkanie jest twoje. Twoja mama może nas wyrzucić z tego domu w każdej chwili. Albo pójdziesz i zarejestrujesz dom dla siebie, albo się rozstaniemy – postawiła ultimatum.
Byłem zdenerwowany, bo myślałem, że to nie powinno być dla niej takie ważne, a moja mama nigdy nie wyrzuciłaby mnie z domu, który naprawdę należał do mnie. Postanowiłem z nią zerwać, bo wcale nie chciałem wiązać swojego życia z bogatą dziewczynką z wielkiego miasta.
