W tym roku postanowiłam zrezygnować z tradycji zapraszania gości na święta do naszego domu. Planowałam spokojne świętowanie, pójście do kościoła z rodziną i wspólne zjedzenie obiadu w domu. Jednak gdy moja teściowa dowiedziała się o moich planach, zdecydowanie się nie zgodziła. Uważała, że to będzie hańba dla naszej rodziny jeśli nie zaprosimy gości. Jej zdaniem święta bez gości to żadne święta. Wiedziałam, że muszę znaleźć sposób, aby przekonać ją do zmiany zdania.
Dla mnie święta to czas spędzony z najbliższymi bez zbędnego stresu i gonitwy. Chciałam posiedzieć w spokoju w tym czasie z rodziną, zamiast na przygotowywaniu wielkiego przyjęcia dla wszystkich krewnych.
Jednak, że moje intencje spotkały się z silnym sprzeciwem ze strony teściowej, która nie mogła zrozumieć mojej decyzji. Trudno było mi przekonać ją, że nie zawsze święta równają się wielkiemu spędowi rodzinnemu.
W trakcie dyskusji z teściową uświadomiłam sobie, że nasze różnice wynikają z głęboko zakorzenionych tradycji i przekonań.
Dla niej zapraszanie gości i obfitość potraw były nieodłącznymi elementami świątecznej tradycji. Jednak ja wierzyłam, że prawdziwa magia świąt tkwi w prostocie i spokoju, w szczerym dzieleniu się czasem i miłością z najbliższymi.
