Z żoną jesteśmy razem od dwunastu lat to przecież nie jest zły wynik, prawda? Początki były wspaniałe, ja pracowałem, a żona prowadziła dom, podarowała mi dwójkę cudownych dzieci córeczkę i syna.
Niedawno awansowałem w pracy, przez co nasze dochody znacznie wzrosły. Można by pomyśleć, że żyć i się cieszyć. Ale kłopoty pojawiły się nagle, z zupełnie niespodziewanej strony. Moja żona zaczęła być wręcz uzależniona od seriali. Ogląda wszystko od polskich kryminałów, po popularne tureckie telenowele i koreańskie dramy, które ostatnio są na topie w Polsce.
Nie przeszkadzałoby mi to, gdyby tylko trochę sobie odpoczywała w ten sposób. Jednak z czasem seriale wypełniły jej całe dnie. Praktycznie przestała sprzątać mieszkanie, rzadko gotuje. Gdy zwracam jej na to uwagę, proponuje, żebyśmy zamawiali gotowe jedzenie, dopóki nas na to stać. Jasne, mamy trochę oszczędności, ale przecież dzieci nie mogą codziennie jeść fast foodów.
Zaczęła też tyć, bo ciągle siedzi przed telewizorem, chrupiąc przekąski. Próbowałem ją zachęcić do wspólnego wyjścia na basen lub na siłownię, ale zawsze słyszę jedno: Jestem zmęczona. Czym, ja się pytam? Raz, by jej pokazać, jak może być, zatrudniłem panią sprzątającą, która ogarnęła całe mieszkanie na błysk. Myślicie, że żona się zawstydziła? Skąd! Uznała, że w takim razie teraz już w ogóle nic nie musi. Nawet dla dzieci brakuje jej czasu seriale są ważniejsze.
Czuję, że tracę z nią kontakt. Z żywiołowej, mądrej kobiety, którą kochałem, zamieniła się w kogoś, kto żyje tylko losami bohaterów z ekranu. Coraz częściej to ja muszę po pracy ogarniać pranie, pilnować lekcji czy zajmować się dziećmi. Teściowa oczywiście trzyma stronę żony choć kiedyś myślała, że nie jestem dla jej córki wystarczająco dobry. więc pomocy z jej strony też nie ma co się spodziewać.
Coraz częściej myślę o rozwodzie. Najbardziej żal mi dzieci bo one na tym wszystkim tracą najbardziej. Jestem zupełnie bezradny, nie wiem co robić i czy w ogóle jest jakieś wyjście z takiej sytuacji.
