Mam znajomego o imieniu Dawid. To naprawdę bystry facet, wszyscy w naszej paczce pytamy go o radę w różnych sprawach, a on zawsze chętnie pomaga. Dawid ma już 29 lat i nie myślał specjalnie o ślubie, aż pojawiła się Zuzanna. Ona właśnie skończyła liceum, ma 18 lat. Nikt nie mógł nic zrobić – Dawid był zdecydowany ożenić się z Zuzanną. Kochali się szaleńczo, mimo wyraźnej różnicy wieku. Wiecie, to nie tylko kwestia tej różnicy dziś to nie jest aż tak istotne. Po prostu, gdyby mieli 26 i 37 lat, byłoby łatwiej niż przy 18 i 29. To raczej zderzenie pokoleń. Około trzydziestki człowiek nagle zmienia priorytety, życie nabiera innych barw, a w wieku 18 lat w głowie panuje chaos, z którym trzeba się zmagać przez kolejną dekadę.
Byli tak zakochani, że nikt nie był w stanie ich powstrzymać. Dostali błogosławieństwo i wzięli ślub. A właściwie, trudno nazwać to typową polską ceremonią. Zuzanna i Dawid pobrali się w urzędzie stanu cywilnego, a potem wybrali się z najbliższymi do restauracji, po czym wieczorem nowożeńcy ruszyli w podróż samochodem po Europie. Według mnie, to jedna z najlepszych decyzji, jaką mogli podjąć. Na co komu huczne wesela, awantury przy stole, stres i niepotrzebne emocje, skoro można wydać te wszystkie środki na własną przyjemność i wspólne przeżycia.
Wrócili wypoczęci, pełni energii. Początkowo Dawid narzekał, że jest zazdrosny o kolegów Zuzanny, ale z czasem wszystko samo się ułożyło. Dawid zrozumiał, że to jeszcze dzieciaki i potrafił sobie z nimi poradzić bez wysiłku. Zuzanna często chodziła na imprezy i urodziny znajomych, Dawid zostawał w domu, bo taki typ zabawy absolutnie go nie interesował. On woli kameralne spotkania wśród bliskich. Generalnie, dobrze ogarniali wspólne życie.
Od trzech lat są małżeństwem. Dawid pracuje, zarabia całkiem nieźle, Zuzanna studiuje i pracuje jednocześnie. Oczywiście, zdarzały się drobne kłótnie i różnice zdań, ale nigdy nie doszło do większych konfliktów. Na razie nie planują dzieci, skupiają się na tym, żeby kupić większe mieszkanie. Dawid często tłumaczy żonie rzeczy, które dla niego są oczywiste, ale nie sprawia mu to trudności, a Zuzanna słucha, rozumie i akceptuje wszystko. Dla niej Dawid jest autorytetem, a dla niego Zuzanna jest sensem życia.
