Po siedemnastu latach małżeństwa zostałam sama. To było 12 lat temu. Najgorsze, czego się bałam, się wydarzyło – mój mąż mnie opuścił.
Żyliśmy dobrze, nigdy nie mieliśmy poważnych kłótni. Moja córka dorastała, ale z jakiegoś powodu zaczęliśmy się oddalać od siebie.
A potem mój mąż dostał szansę pracy w Kanadzie. Powiedział mi od razu, że będzie tam długo i byłoby rozsądniej, gdybyśmy się oficjalnie rozwiedli.
Najpierw byłam zszokowana tym pomysłem, ale potem się nad tym zastanowiłam i stwierdziłam, że to wcale nie będzie takie złe, od dłuższego czasu się nie dogadujemy. W końcu mój mąż wyjechał, zostawił mi i mojej córce mieszkanie, i obiecał, że będzie nam pomagał finansowo.
Dotrzymał słowa, i nie zapomniał o nas – kiedy moja córka postanowiła pójść na studia medyczne, mój mąż opłacił jej edukację, aby jej marzenie o zostaniu lekarzem mogło się spełnić.
Kiedy moja córka wyszła za mąż, jej ojciec podarował jej dwupokojowe mieszkanie w nowym budownictwie jako prezent ślubny.
Sama nigdy nie byłabym w stanie zapewnić mieszkania mojemu dziecku, a mój mąż zadbał o to jak i o jej wykształcenie.
Bardzo bolało mnie, gdy usłyszałam, że mój mąż znalazł sobie inną kobietę w obcym kraju i poślubił ją. Wciąż miałam nadzieję, że kiedy wróci, będziemy żyć razem, ale po tym jak się ożenił, zrozumiałam, że to nigdy się nie stanie, i zaakceptowałam to, bo co mogłam zrobić?
Jednak nadal utrzymywałam przyjazne relacje nie tylko ze swoim byłym mężem, ale także z jego matką.
Moja teściowa została sama, i nie miała nikogo oprócz mnie i mojej córki. Dlatego też pozostawałam z nią w kontakcie, spotykałam się z nią, i kiedy zachorowała, wprowadziłam się, żeby jej pomóc.
Kiedy moja teściowa poczuła się lepiej, zadzwoniła do nas i powiedziała, że przepisuje swój dom mojej córce, swojej jedynej wnuczce. Nie mogłam w to uwierzyć.
Jej dom jest duży, solidny, i mój były mąż dobrze się nim zajął.
To właśnie on nalegał, aby matka zapisała wszystko naszej córce, bo on sam nie miał zamiaru wracać do domu.
Wiecie co zrozumiałam z całej tej historii? W każdej sytuacji trzeba próbować pozostać dobrym człowiekiem a wtedy wszystko ułoży się najlepiej, jak to możliwe.
Mimo, że rozwiodłam się z mężem i ma on inną kobietę, jestem mu wdzięczna, bo dzięki niemu nasza córka jest szczęśliwa i nie musi się o nic martwić.
