Wiem na pewno, że na świecie jest wielu takich głupców jak ja. I nawet gdy słyszymy lub czytamy o podobnych sytuacjach, wciąż popełniamy te same błędy. Dlaczego tak się dzieje?
Wyszłam za mąż z miłości, bo myślałam, że dobrze się znaliśmy. Ale w codziennym życiu w ogóle nie znałam mojego męża, jak się później okazało, robiłam sobie zbyt wielkie nadzieje. Jakie było moje zaskoczenie, kiedy mężczyzna nie wiedział, jak zrobić cokolwiek w domu. Jak się później dowiedziałam, jego matka przekazała mi opiekę nad nim.
Ale mężczyzna powinien umieć robić przynajmniej podstawowe rzeczy. Na przykład ugotować pierogi z paczki, przygotować makaron, zrobić jajecznicę. On nie potrafił nawet tego. Kiedy się pobraliśmy, natychmiast zaszłam w ciążę i praca nie wchodziła w grę. Spodziewaliśmy się bliźniaków, chłopca i dziewczynki. Kiedy dzieci się urodziły, nie robiłam nic poza opieką nad nimi i wykonywaniem wszystkich prac domowych.
Mój mąż ciągle robił mi wyrzuty, mówiąc, że zostawałam w domu, a on tylko zarabiał, a jego pensja ledwo nam starczała. Kiedy dzieci poszły do przedszkola, podjęłam pracę i fizycznie nie miałam czasu na obowiązki domowe. Przestałam prać, prasować i gotować dla męża. Chciałam, żeby wiedział, jak to jest pracować i nadążać za wszystkim w domu.
Zaczął skarżyć się swojej matce, ale co mnie to obchodziło? Nauczyła go żyć w ten sposób i teraz ja przez to cierpiałam. Nie zamierzam być żadną kurą domową i jednocześnie pracować.
