Nie od razu zrozumiałem, dlaczego moja córka tak bardzo się spieszy, żeby wyjść za swojego chłopaka, którego znała dosłownie od miesiąca. Przez chwilę myślałem nawet, że jest w ciąży. Co innego mogło być powodem takiego pośpiechu? Ale córka zapewniała mnie, że nie spodziewają się dziecka. Twierdziła, że tak bardzo się kochają, że nie mogą żyć bez siebie. Byłem wtedy po prostu zadowolony, bo przecież nie każdemu udaje się znaleźć prawdziwą miłość. Szybko zdecydowali się więc na ślub rodzice ze strony pana młodego dali pieniądze, my również wsparliśmy młodych.
Ceremonia odbyła się, wszyscy goście byli radośni i uśmiechnięci. Jednak zauważyłem, że matka pana młodego wygląda na bardzo przygnębioną. Początkowo myślałem, że po prostu nie podoba jej się wybór syna i nawet nie chciała o tym rozmawiać. Coś jednak nie dawało mi spokoju, więc podszedłem do niej. Na pytanie, co się dzieje, moja szwagierka przez chwilę milczała, po czym podniosła głowę i łamiącym się głosem powiedziała mi coś, co mną wstrząsnęło.
Ten ślub nie powinien się odbyć. Mój syn unieszczęśliwi twoją córkę. On jej wcale nie kocha, ani trochę. Ożenił się tylko po to, żeby się zemścić. Jego była dziewczyna zdradziła go z jego najlepszym przyjacielem, więc postanowił się odegrać. Prosiłam go, żeby tego nie robił, ale młodzi rzadko słuchają starszych.
Słuchając tego, pomyślałem, że to przecież bzdury. Wielokrotnie pytałem moją córkę, czy wszystko u nich dobrze. Zapewniała mnie, że wszystko jest w porządku. Wtedy nie zwróciłem uwagi na łzy mojej szwagierki, sądziłem, że po prostu nie cieszy się z tej uroczystości.
Ale po dwóch miesiącach moja córka wróciła do domu z płaczem i walizkami. Jej mąż złożył pozew o rozwód. Okazało się, że wciąż kocha swoją byłą, twierdzi, że córka jest dla niego niedobra, a ożenił się z nią jedynie dla zemsty. Teraz rozrywa mnie poczucie winy. Dlaczego nie powstrzymałem tej decyzji? Przecież przeczuwałem
Z tego wszystkiego nauczyłem się, że miłość, a raczej ślepota wobec niej, potrafi przysłonić zdrowy rozsądek. Nigdy już nie zignoruję własnych obaw i będę rozmawiać z bliskimi, nawet w tych najtrudniejszych sprawach.
